Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
嫦娥竊藥出人間,藏在蟾宮不放還。 后羿遍尋無覓處,誰知天上却容奸。
古今何事不思量,盡信鄒生感彼蒼。 但想燕山吹暖律,炎天豈不解飛霜。
湛湛騰空下碧霄,地卑濕處更偏饒。 菅茅豐草皆霑潤,不道良田有旱苗。
楚甸嘗聞旱魃侵,從龍應合解爲霖。 荒淫却入陽臺夢,惑亂懷襄父子心。