Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
江頭朱紱間青衿,豈是仙舟不可尋。 誰敢強登徐稚榻,自憐還學謝安吟。 月凝蘭櫂輕風起,妓勸金罍盡醉斟。 剪盡蠟紅人未覺,歸時城郭曉煙深。
不是上台名姓字,五花賓館敢(一作「收」)從容。 (《南部新書》癸)。