Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
隨陽來萬里,點點度遙空。 影落長江水,聲悲半夜風。 殘秋辭絕漠,無定似驚蓬。 我有離羣恨,飄飄類此鴻。
暮景江亭上,雲山日望多。 只愁[辭](解)輦轂,長恨隔嵯峨。 有意圖功業,無心憶薜蘿。 親朋將遠別,且共醉笙歌。 (《徐鉉集》三。 又《全五代詩》二九)。