Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
天若無雪霜,青松不如草。 地若無山川,何人重平道。
一日天無風,四溟波盡息。 人心風不吹,波浪高百尺。
狂風拔倒樹,樹倒根已露。 上有數枝藤,青青猶未悟。
兄弟惜分離,揀日皆言惡。 (《唐才子傳》九)。