Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
因借夢書過竹寺,學耕秋粟繞茆原。 芭蕉葉上無愁雨,自是多情聽斷腸。
葦岸風吹雨,沙汀月照霜。 還同我兄弟,零落不成行。 (見《能改齋漫錄》卷八。 全詩八句,此爲後四句。 )。