Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
入門須有語,不語病拪蘆。 應須滿口道,莫教帶有無。
入門如電拂,後土合知無。 迴頭却問我,終是病拪蘆。
苦哉甚苦哉,波裏覓乾灰。 勸君收取手,正與摩時倈。 (以上三首均見《祖堂集》卷十。 )。