Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
奇哉大師噁盲聾,善能方便唱真宗。 爲報知音須帶會,莫將意句競來通。
瞎眼善解通,聾耳却獲功。 一體歸無性,六處本來同。 我今齊舉唱。 方便示汝濃(疑應作「儂」)。 相傳佛祖印,繼續老胡宗。 (均見《祖堂集》卷十一。 )。